woensdag 3 augustus 2016

Patricia Rossborough, George Scott-Wood (Parlophone, Odeon)

Patricia Rossborough

Wat is dit voor soort muziek? De stijl werd in Engeland syncopated music genoemd, met sterren als Raie da Costa en Patricia Rossborough. Men neme wat klassieke melodietjes, die men met de nodige virtuositeit speelt, doet er een snufje jazz bij en je hebt een soort kitschmuziek. Jazz vind ik teveel eer voor dit mengelmoesje, maar het genoot grote populariteit in de jaren '30 in Engeland.

Patricia Rossborough (Dublin, 1900-1992), een in Ierland geboren pianiste en componiste, werd met syncopated music in de jaren '30 beroemd in Engeland. Ze stond bekend als "The syncopated pianist". Ook heeft ze in 1929 twee shorts opgenomen: Song-copation en Musical Medley
Haar moeder was een briljant pianiste die les had gehad aan het conservatorium van Leipzig en bij Sir Jules Benedict. Ze heeft Patricia veel lesgegeven. Op haar 9e won Patricia twee beurzen voor de Birmingham School of Music en had 4 jaar les van Granville Bantock. In Londen had ze les van Mathilde Verne en Isadore Epstein, en leerde de gangbare klassieke pianoconcerten. 
Na een tournee door Zuid-Afrika raakte ze geïnteresseerd in gesyncopeerde ritmiek door de jazzmuziek die ze hoorde en probeerde die techniek op de piano te oefenen. Klassiek werd even opzij gezet, ook omdat spelen in deze nieuwe stijl meer geld opleverde dan als beginnend klassiek concertpianist.
Vanaf 1926 was ze op de radio te horen en maakte ze platen voor Decca, vanaf 1930 nam ze op voor Parlophone.
Ze oefende 6 uur per dag, en was erg nerveus voor plaatopnamen, waarin ze volgens haarzelf niet op haar best was.

Op Youtube zijn 2 filmpjes te vinden waarin we haar kunnen zien spelen: een Pathé uit 1933, en dezelfde song een jaar later met Sydney Kyte a.h. Orch., ook een Pathé-opname.



George Scott-Wood (Glasgow, 27.05.1903 - 28.10.1978): Pianist, componist, arrangeur, dirigent. Studeerde piano vanaf z'n 5e bij resp. Miss Hoffman, Crossland Hirst en Philip Halstead (een leerling van Leschetizky). Debuteerde op z'n 16e met het 3e pianoconcert van Beethoven.
1930-1939: werd directeur lichte muziek van Parlophone (onder Oscar Preuss) en daarna van HMV, Regal-Zonophone en Columbia. Hij nam erg veel op, met eigen formaties of als begeleider van beroemde artiesten als Richard Tauber, Sir Harry Lauder, Larry Adler, Gracie Fields en Ivor Novello. 
1934-1941: richtte Scott Wood's Six Swingers op. Met dit gezelschap werden meer dan 50 platen opgenomen.
1934-1940: lid van de London Accordion Band
1935: nam 20 plaatkanten op met het New Mayfair Dance Orchestra toen Ray Noble naar Amerika vertrok.
1940: richtte zijn eigen accordeonband op, die ook veel op de radio te horen was.
Na de oorlog heeft hij minder successen gekend.

Het nummer van Joseph Ascher is ook de a-kant van de Odeon, dus dan neem ik aan dat ook bij de Parlophone er sprake is van het London Jazz-Symphony Orchestra en dat Scott-Wood niet alleen de arrangementen maakte maar ook dirigeerde. De titel is wel veranderd: bij Parlophone is het Alice where art thou? , bij Odeon is de titel Rhapsodie (xxB 8548), maar het gaat m.i. om precies dezelfde opname.



1  Barcarolle, uit "Hoffmann's Erzählungen" (Jacques Offenbach)    4:17
2  Alice where art thou? (Joseph Ascher)    3:59
Patricia Rossborough, piano
Orkest-arrangementen: George Scott-Wood
78t 30 cm: Parlophone E 11188   (W)XE 4402-2 / (W)XE 4403-2

3  Melodie (Anton Rubinstein)    4:10
Patricia Rossborough, piano
Orkest-arrangementen: George Scott-Wood
London Jazz-Symphony-Orchestra o.l.v. George Scott-Wood
78t 30 cm: Odeon O-6823 b   xxB 8549


Download mp3

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen