vrijdag 29 november 2013

Percy Honri, concertina (Berliner, 1898)


De vroegste grammofoonplaten zijn de z.g. Berliners. Ze zijn 7 inch en hebben een geëtst (geen papieren) label.
Emile Berliner (Hannover, 20.05.1851 - 03.08.1929), emigreerde in 1870 naar Amerika. Hij was de uitvinder van de grammofoon in 1887  en de grammofoonplaat (Edison had eerder, in 1877, de fonograaf, die werkte op wasrollen, uitgevonden). Later werd in samenwerking met Eldridge R. Johnson de grammofoon sterk verbeterd.
Berliner richtte in 1895 in Amerika de Berliner Gramophone Company op, in 1897 de Gramophone Company in Londen, in 1898 Deutsche Grammophon in Hannover en in 1899 de Berliner Gram-O-Phone Company of Canada in Montreal.
Lees een uitgebreide biografie van deze  boeiende man op Wikipedia.

Mijn oudste plaatje is een erg versleten Berliner, waarvan de opdruk bijna niet te lezen is (zie bovenste foto).
Het is een concertina solo (een kleine accordeon), gespeeld door ene P. Honri en hij speelt de Castildas March.
Er staat een datum in gegraveerd: 10.1.98, dus of het plaatje is 10 januari 1898 opgenomen (Europese notatie) of op 1 oktober 1898 (Amerikaanse notatie). Het nummer van het plaatje is E 9106. Het symbool van het schrijvend engeltje is links nog te herkennen.



Enig zoekwerk op Google leert ons dat de concertina-solist Percy Honri (Thorpe Mandeville, 24.06.1874 - Sussex, 24.09.1953) is. 
Percy Honri's eigenlijke naam was Percy Harry Thompson. Als kind trad hij al op: in 1879 werd hij aangekondigd als "Little Percy Thompson who will give his noted Clogg Dance" (klompendans). Een latere aankondigingen luidde "Champion Boy Tenor of the World". Vanaf 1884 maakte Percy deel uit van het Thompson Trio, verder bestaande uit zijn vader Harry en zijn moeder Mary (artiestennaam, Marie Mandeville, genoemd naar haar woonplaats). Ze traden op in music halls en theaters in Engeland en op het continent. In 1890 werd de naam veranderd in Royal Thompson Trio, na een optreden voor de koninklijke familie.
In 1893 volgde een tournee door Amerika (o.a. Boston, Detroit, Chicago en New York). Toen zijn moeder ziek werd startte Percy een solocarrière en werd "The world's greatest concertinist". John Philip Sousa, "The March King", nodigde hem in 1901 uit in z'n band als gast, maar hij weigerde. In 1902 trouwde hij met Nan Broadhead (van een beroemde music hall familie uit Blackpool). Percy begon zijn eigen shows te ontwikkelen, o.a. vanaf 1906 Concordia, een show die veel succes had. Hij speelde veel in The London Palladium en kon in 1918 een 10-jarig contract tekenen die hem jaarlijkse optredens garandeerde.


Percy Honri in "Concordia", 1906, met z'n concertina

Hij was ook acteur, is o.a. te zien in de films  The Schooner Gang (W. Devenport Hackney, 1937). Een kleine bijrol heeft hij in Lily of Killarney (regisseur Maurice Elvey, 1934), en in Say it with flowers (John Baxter, 1934).

Op de website van  Concertina History Research vinden we een lijst van opnamen van o.a. Percy Honri.
Hij heeft minimaal 31 plaatopnamen gemaakt, voor Berliner, G&T, Zonophone, Edison Bell en Winner. Mijn Berliner staat niet in het rijtje, maar komt net voor de eerst genoemde plaat. De opnamedatum is volgens de schrijver 1 oktober 1898, ook al is het plaatje in Londen opgenomen.
De plaat is in zeer matige staat, veel gedraaid, en bovendien konden plaatjes in de begintijd niet vlak geperst worden, waardoor er allemaal kuilen/kuiltjes in zitten. Desondanks: geweldig om een opname van maar liefst 115 jaar oud te kunnen horen! 

Castilda March    1:46
Percy Honri, concertina solo
78t. 7 inch: Berliner E 9106
Opname 1 oktober 1898

Download mp3

maandag 25 november 2013

Ewe drumming (West African Arts Club)


De Ewe is een etnische groep die voorkomt in Togo, Benin en Ghana. Hun taal wordt ook Ewe genoemd en hoort tot een groep van ca. 20 talen die aan elkaar gerelateerd zijn: de Gbe-talen. Fon en Aja zijn b.v. andere gerelateerde talen.

We horen nu een bijzonder 25cm 78t.plaatje met Ewe Drumming, m.n. Agbadza drumming.
De Agbadza is van oorsprong een oorlogsdans. Tegenwoordig is het meer een feestdans die "Chicken dance" wordt genoemd, vanwege de armbewegingen (zie foto).

Op kant 1 horen we een analyse van alle instrumenten en ritmepatronen, incl. trommels, shakers, bellen en handenklap-patronen.
Op kant 2 horen we het totale ensemble o.l.v. Phillip Gbeho, die ook soleert.



1  Ewe Agbadza drumming: analysis    2:23
2  Ewe Agbadza drumming: composite effect of part 1    2:52
Leader and solist: Phillip Gbeho
78t 25 cm: West African Arts Club A.1

Download mp3

maandag 18 november 2013

Paul Whiteman & his Concert Orch. (1927-28)


Paul Whiteman (28.03.1890 - 29.12.1967): Amerikaans bandleider. Begon als klassiek violist bij de San Francisco Symphony Orchestra. Hij leidde zijn eerste dansorkest in 1918 in San Francisco, ging in 1920 met de band naar New York, nam een plaatje op (Whispering / The Japanese sandman) en werd het populairste dansorkest van de jaren '20. 
Paul Whiteman bestelde een compositie voor Jazz-orkest bij George Gershwin. Het werd Gershwin's bekendste compositie: Rhapsody in Blue, georkestreerd door Whiteman's arrangeur, Ferde Grofé. In 1924 werd een akoestische versie van de Rhapsody in Blue opgenomen met George Gershwin achter de piano; in 1927 werd een elektrische opname gemaakt. 
In de periode 1920-1929 scoorde Whiteman in totaal 29 nummer 1 hits. Paul Whiteman kroonde zichzelf The king of Jazz, maar het was een door Jazz geïnspireerd dansorkest - niets meer en niets minder.

Bij de Mississippi Suite bestond het Paul Whiteman Concert Orchestra uit 3 violen, 2 altviolen, 2 celli, verder bas, fagot, 4 saxofoons, 3 cornetten, 3 trombones, tuba, banjo en piano.
Bij de Show Boat treffen we bij de zangers op kant 1 de beroemde bas en acteur Paul Robeson (09.04.1898 - 23.01.1976), verder o.a. Olive Kline, sopraan; Elsie Baker, alt en Charles Harrison, tenor; ook horen we de legendarische trompettist Bix Beiderbecke (10.03.1903 - 06.08. 1931) in een mooie korte solo. 
Het orkest bestaat nu uit 4 violen, 6 saxofoons, 3 trompetten, 2 trombones, tuba, banjo en piano.


Paul Whiteman and his Concert Orchestra:

Mississippi Suite, a tone journey (Ferde Grofé)    7:13
Huckleberry Finn, Old Creole days, Mardi Gras
78t 30 cm: HMV C 1574  (5-0972/3)  A39597/8
Opname 07-09-1927

"Show Boat": vocal gems (Jerome Kern, teksten Oscar Hammerstein, arr. Tom Satterfield):     7:50
Ol' man river; Why do I love you; Can't help lovin' dat man; You are love; Make-believe
78t 30 cm: HMV C 1505  (5-0835/6)  A43122-3/23-2
Opname 01-03-1928

Download mp3

donderdag 14 november 2013

Victor Young (Brunswick, 1931)


Victor Young (Chicago, 08.08.1900 - Palm Springs, 10.11.1956): Amerikaanse componist, arrangeur, violist en dirigent. Studeerde aan het conservatorium in Warschau en Parijs (piano bij Isidor Philipp). Hij startte echter een carrière als violist en had o.a. veel succes bij de Tsaar. Ternauwernood ontsnapte hij toen de Bolsjewieken aan de macht kwamen en vanaf 1920 was hij terug in Amerika. Hij maakte een switch naar de lichte muziek, nam op voor Brunswick en Decca, en was actief in Hollywood met betrekking tot filmmuziek, lichte muziek en als begeleider van grote sterren als Bing Crosby.
Hij stierf in 1956 aan een hersenbloeding.
Lees meer over deze artiest op Wikipedia.

Deze 30cm Brunswick plaat heeft als titel "George White's Scandals".
De George White Scandals zijn een lange serie revues, geproduceerd door George White in de periode 1919-1939 in de stijl van Ziegfeld Follies (een serie Broadway producties van 1907-1931). Veel artiesten zijn bij de Scandals hun carrière begonnen, zoals W.C. Fields, Helen Morgan en Rudy Vallee. Ook filmsterren Louise Brooks, Alice White en Eleonora Powell begonnen als schaars c.q. ongeklede koormeisjes (zie foto).
Ook kwam er een serie George White's Scandals films, waarvan die uit 1943 (gemaakt door Jack Yellen) het bekendst werd. Actrice Alice Faye maakte hierin haar filmdebuut.

Louise Brooks in George White's Scandals 1924

"George White Scandals" (Brown-Henderson) Potpourri:    9:06
Life is just a bowl of cherries
This is the Missus (Boswell Sisters)
The thrill is gone (Bing Crosby)
My song (Frank Munn)
That’s love (Boswell Sisters)
That’s why darkies were born (Frank Munn)
Life is just a bowl of cherries (Mills Brothers, Boswell Sisters, Bing Crosby)
Victor Young and the Brunswick Orchestra
Vocal chorusses by Bing Crosby, The Boswell Sisters, Frank Munn and 
The Mills Brothers; Trombone passage by Thomas Dorsey
78t 30 cm: Brunswick A 5107  20102A/B
Opname New York, 25-10-1931

Download mp3