donderdag 20 april 2017

"De Groote Parade": Columbia Orkest (Columbia); Pierre Palla (Odeon)


"De Groote Parade" is een zwijgende Amerikaanse film uit 1925 van regisseur King Vidor, die in 1927 ook in Nederland werd uitgebracht. 
Volgens het label van de versie van het Columbia-Orkest is Max Tak de componist van de muziek. Of hij ook de dirigent is is onbekend. De kans lijkt me klein, anders zouden ze zijn naam toch op het label vermeld hebben.

Op de Odeon-plaat van Pierre Palla (Venlo, 05.01.1902 - Heerlen, 11.12.1968) staat andere muziek die voor deze film gecomponeerd is, kant 1 door Yvan-Y'Ener en kant 2 door Keith Prowse. Kijk hier voor meer informatie over Pierre Palla, en voor opnamen van hem die je kunt downloaden.


Renee Adoree, John Gilbert in The big parade (1925)

Max Tak (Amsterdam, 09.08.1891 - New York, 8.8.1967): Nederlands musicus, componist en journalist. Geboren in Amsterdam in een familie van Joodse diamantbewerkers. Had vioolles van William Klein, Sylvain Noach en Johan C. Herbschleb, eerste violist bij het Concertgebouworkest. 
In 1908 mocht Tak voorspelen bij Willem Mengelberg en werd aangenomen als leerling bij de tweede violen voor f25,- per maand. ook volgde hij nog vioolles op het conservatorium bij Alexander Schmuller en compositieles bij Cornelis Dopper. 
Tot eind 1916 bleef Tak verbonden aan het Concertgebouworkest, de laatste jaren bij de eerste violen. 
Ondertussen schnabbelde hij er enorm bij: hij speelde in de amusementssector en in horecagelegenheden en had een handeltje in violen en strijkstokken. Hij schreef liedjes voor JeanLouis Pisuisse: De fancy-fair en De gangen van het Concertgebouw (1914). 
Vanaf 1915 speelde Tak in ontspanningscentrum 'Bellevue' met een eigen ensemble populair-klassieke zomerconcerten. 
In 1916 werd hij door de directeur van de bioscoop Cinema Palace in dienst genomen om een bioscooporkest op te richten. Max Tak stelde wekelijks de muziek samen ter begeleiding van de zwijgende films. 
In 1921 kwam hij in dienst bij Abraham Tuschinsky en bleef tot de Duitse bezetting actief in het Tuschinski Theater als muzieksamensteller, dirigent en publiciteitschef. 
Verder was hij Jazz-recensent bij De Telegraaf, presenteerde voor de AVRO platenprogramma's, zat in de AVRO programmaraad, schreef veel filmmuziek (o.a. voor Het meisje met den blauwen hoed, 1934; Ergens in Nederland, 1940, in totaal ca. 21 films). 
Wegens zijn Joods-zijn werd Tak in 1940 ontslagen bij Tuschinski, dat inmiddels door de Duitsers was omgedoopt in Tivoli. Hij vluchtte naar Curaçao (1941) en daarna naar de New York (1943). 
Na de oorlog werd hij correspondent voor Elseviers Weekblad. Hij organiseerde o.m. een tournee van het Concertgebouworkest in Amerika en zorgde er mede voor dat Willy Alberti in 1959 een hit had in Amerika met het liedje Volare
Max Tak was van 1916-1925 gehuwd met de concertzangeres Ypkje Zeinstra (1885-1968), die de relatie beëindigde vanwege de vele buitenechtelijke relaties van haar man. Hij hertrouwde in Amerika met Helen Kinney (1909-1997).



1  "De groote parade": Paraphrase deel 1+2 (Max Tak)    7:06
    Columbia Orkest
    78t 30 cm: Columbia D 17171   (W)FX 122 / 123

2  "De groote parade" (Yvain Y'Ener/Keith Prowse)    8:20
    Pierre Palla, Tuschinski orgel
    78t 30 cm: Odeon AA 178001 a/b   Aoo 1230-2 / 1231



Download mp3

vrijdag 14 april 2017

Gaiety Dance Band: Edison Bell Winner


Een elektrisch opgenomen plaatje, 1929 of iets later, veel gedraaid. Twee heerlijke foxtrotjes! Het is lente! Ga in de tuin zitten met je lief, neem een biertje, draai de slinger van de koffergrammofoon ... en wat is er dan mooier dan een 20-er jaren dance band met tuba? En een zoetgevooisde stem die deze tekst zingt, die uitpuilt van de cliché's:

I love you I love you I love you
you're part of all my dreams
I love you I can't live without you
my life is empty it seems

You may do what you may
Whatever you say
You know that I'll always love you this way

Ik heb geen informatie over het Gaiety Dance Orchestra kunnen vinden. Ik weet wel dat ze veel opgenomen hebben voor Edison Bell Winner, maar ik weet niet of het gaat om een pseudoniem van een Amerikaanse band (wat regelmatig voorkomt).
Dit plaatje is behoorlijk vaak gedraaid, er is dus wel wat ruis te horen. Maar dat vinden 78t. liefhebbers niet erg ;-)

Het liedje Sweetheart of my dreams is geschreven in 1928.
Weary River is een film uit 1929, geregisseerd door Frank Lloyd, een man die tussen 1916 en 1955 38 films maakte. Het is een overgangsfilm tussen de zwijgende films en de talkies.

I have been just like a weary river
That keeps winding endlessly
Fate has been a very cheerful giver
To most ev'ryone but me

Oh, how long it took me to learn
Hope is strong and tides have to turn
And now I know that ev'ry weary river
Someday meets the sea



1  Sweetheart of my dreams (I love you, I love you) 
    (Art +Kay Fitch; Bert Lowe)    3:00
2  "Weary river" (film): Weary river 
    (Louis Silvers, Grant Clarke)   2:54
Gaiety Dance Band
78t 25 cm: Edison Bell Winner 4931   12321 / 12322

Download mp3

zondag 9 april 2017

Rector, Choir and Organist St Mary-le-Bow (Broadcast, 5155)


Op dit bijzondere plaatje uit begin jaren '30 horen we een middagdienst in de kerk St. Mary-le-Bow, Cheapside, Londen, met rector, koor en organist.
Helaas is het plaatje aan het einde van kant 2 in slechte staat, maar vooruit, als curiositeit past dit plaatje perfect op mijn blog.
De Broadcast Twelve Records werden gemaakt in de periode 1928-1934. De Broadcast Twelve zou even lang moeten duren als een 12 inch (30 cm) 78t.plaat, dus ca. 4 tot 4,5 minuut per kant. Om dat te bereiken hadden de platen een smallere groef, en een kleiner label. Deze totale plaat duurt 7:15, dus zeker langer dan een gewone 10 inch (25 cm) 78t.plaat, die meestal tussen de 2 en 3 minuten per kant duren. 
Broadcast Twelve was een sub-label van de Britse tak van Vocalion.



St. Mary-le-Bow, Cheapside, London
Evening service, part 1/2    7:15
The Rector, choir and organist
78t 25 cm: Broadcast Twelve


Download mp3

woensdag 29 maart 2017

Lilian Bryant: Columbia, ca. 1923


Lilian Bryant (1871-1955): Engelse pianiste, dirigente.
Ze was betrokken bij duizenden platen, opgenomen tussen eind jaren 1890 en 1928.
Ze werd ca. 1899 musical director van de Edison Bell opnamestudio waar wasrollen werden opgenomen en moest dus repeteren met zangers en instrumentalisten, begeleiden op piano, arrangeren, en het studio-orkest dirigeren (meestal blazers van plaatselijke militaire orkesten). 
1905-1908: werkte voor Louis Sterling, maakte zowel wasrollen als 78t.platen. Begeleidde o.a. John McCormack en organiseerde de eerste complete opnamen van Gilbert & Sullivan operettes.
Toen Sterling zijn onderneming moest verkopen aan Pathé Frères, name Pathé Frères haar onmiddellijk als artistiek directeur in dienst. Ze dirigeerde het Imperial Symphony Orchestra en maakte met dit orkest als fonografische pionier symfonieën en concerten mee op.
Tijdens de eerste wereldoorlog stopten de Pathé studio's in Londen en werkte ze een aantal jaren als repetitor op piano voor HMV. 
Ca. 1920 hervatte ze haar carrière als musical director in de opnamestudio's van de net opgerichte Crystalate Company, met de platenlabels Imperial en Chantal de Luxe.

Naast haar studiowerk toerde ze als pianobegeleidster van o.m. Peter Dawson, componeerde, en werkte ze als dirigente voor theaterorkesten in en rond Londen.
Ze was van 1911-1922 getrouwd met bariton George Baker, en verscheen soms op de plaat als Mrs. George Baker.

Voor Columbia heeft ze nog een aantal platen opgenomen, met name ca. 1923. maar ook nog in de elektrische periode. Zoals je op het label kunt zien heeft ze ook platen van de Nederlandse violisten Boris Lensky en Alfred Indig begeleid.

Bronnen: 
Fluff on the Needle, waar je een Pathé-opname van Lilian Bryant uit 1912 met de Pathétique van Tchaikovsky kunt downloaden;
Truesound Transfers, waar je een CD met opnamen van Lilian Bryant kunt bestellen;
Damian waar je een aantal 78t.-opamen voor Columbia kunt opnemen.



1  La Jazzbandette (Harold de Bozi)    2:56
2  Vineta Glocken (John Lindsay-Theimer)    3:07
Lilian Bryant, piano solo
78t 25 cm: Columbia D 9087   F3/F4
Opname Londen, ca. 1923

Download mp3

vrijdag 24 maart 2017

Otto Frederich, Zingende zaag (HMV, 1928)

Otto Frederich geeft les, ca. 1934

Dit plaatje is een echt curiosum: we horen Otto Frederich op de zingende zaag. Een instrument dat in de 20er en 30er jaren populariteit genoot.

Marlène Dietrich was overigens een van de eerste filmsterren die in 1927 de zingende zaag leerde bespelen. Ze leerde dat van de Oostenrijks-Poolse toneelspeler Igo Sym (1896-1941), toen Marlène in 1927 in de film Café Elektric speelde (in Wenen).

Over Otto Frederich heb ik geen informatie kunnen vinden. Hij heeft in ieder geval in 1927 een Odeon-opname gemaakt met een zingende zaag, en in dezelfde sessie als dit plaatje (4 september 1928) heeft hij nog 4 titels opgenomen, uitgebracht op HMV EG 1075 en 1077, zie onderstaand schema. Hij heeft alles dus in één take opgenomen!

Nr
Titel
Matrijs
Plaatnr
HMV
1
Schubert: Ave Maria
+ Clemens Schmalstich, pi.
BL4472-1
8-49283
EG 1075
2
Reger: Mariä Wiegenlied
+ Clemens Schmalstich, pi.
BL4473-1
8-49284
3
Suppé – “Boccaccio”: Hab’ Ich nur deine Liebe
+ Erwin Bootz, pi.
BL4474-1
8-49285
EG 1076
4
J.Strauss Jr.  – “Casanova”: Ich hab’ dich lieb
+ Erwin Bootz, pi.
BL4476-1
8-49286
5
Ralton: Eine kleine Liebelei
+ Erwin Bootz, pi.
BL4475-1
8-49287
EG 1077
6
Berlin: The song is ended
+ Erwin Bootz, pi.
BL4477-1
8-49288


1  Franz von Suppé - "Boccaccio": Hab' ich nur deine Liebe    3:10
2  Johann Strauss II arr. Benatzky - "Casanova": Ich hab' dich lieb    3:16
Dr. Otto Frederich, zingende zaag; Erwin Bootz, piano
78t 25 cm: HMV EG 1076  (8-49285/6)   BL 4474-1 / BL 4476-1
Opname 04-09-1928

Download mp3

vrijdag 17 maart 2017

Frank Sinatra; June Christy; Nat Cole: Metronome All Stars (1946)

Frank Sinatra, N.Y.C., 1947

Een Columbia 78t.plaatje van de Metronome All Stars uit 1946. Een discografie vind je hier. Op dit plaatje was de bezetting:

Charlie Shavers, trompet
Lawrence Brown, trombone 
Johnny Hodges, altsax
Coleman Hawkins, tenorsax
Harry Carney, baritonsax
Nat King Cole, piano
Bob Ahern, gitaar, 
Eddie Safranski, bas
Buddy Rich, drums

June Christy in Club Troubadour, N.Y.C. 1947

June Christy (20.11.1925 - 21.06.1990): Amerikaanse jazz-zangeres. Eigenlijke naam Shirley Lester. Zong o.m. bij het orkest van Stan Kenton. Actief als zangeres van 1938-1988.

1  Sweet Lorraine (Parish; Burwell; arr. Sy Oliver)    3:11
   Frank Sinatra, zang

2  Nat meet June (Randy Mergentroid)    3:08
    June Christy en Nat Cole, zang

Metronome All Stars
78t 25 cm: Columbia DB 2355   CO 37177/8
Opname New York, 17-12-1946


Download mp3

zondag 5 maart 2017

Lew Davis (Parlophone, 1935)


Een vrolijk jazzplaatje van de Engelse trombonist Lew Davis (1903-1986). Dit is het enige plaatje dat onder zijn eigen naam uitkwam. 
1923-1930: Jack Hylton Orchestra
1932-1934: Ray Noble Orchestra
1934-1937: Bert Ambrose Orchestra


1  I never knew (Pitts, Egan, Marsh)    3:02
2  Swing me sweetly (Lew Davis)    2:53
Lew Davis, trombone
Arthur Young, piano
George Elliott, gitaar
R. Ball, bas
Max Bacon, drums 
78t 25 cm: Parlophone R 2152   E7300-3 / E 7301-3
Opname Londen, 16-12-1935

Download mp3